Hoewel het aardewerk uit Vallauris in de publieke verbeelding vooral wordt geassocieerd met de extravagante, kleurrijke stukken die in de jaren zestig de toeristenwinkels vulden, was Vallauris voor kenners in de eerste plaats een broeinest van grote pottenbakkers die zich vanaf de jaren vijftig in de stad verzamelden rond de figuur van Picasso.
Claude Aïello draagt bij aan de heropleving van de hedendaagse kunstnijverheid in Vallauris, de bakermat van de keramiekproductie in Frankrijk.
Claude Aïello, geboren in Italië, komt uit een familie van pottenbakkers die drie generaties omvat. Vanaf het moment dat hij zich in Vallauris vestigde, voelde hij zich aangetrokken tot hedendaags design. Gedreven door de wens om de keramische objecten die hij creëert nieuwe vormen te geven, legde hij contact met ontwerpers en bood hij hen zijn expertise en technische oplossingen aan om aan hun eisen te voldoen.
Samen bundelden ze hun talenten om functionele en originele stukken te produceren die zich onderscheiden van de standaard keramiekproductie. Een buitenkans voor Claude Aïello, die zich zo heeft weten te onderscheiden van de concurrentie. Tegenwoordig werkt deze gerenommeerde keramist samen met toonaangevende ontwerpers: Ronan Bouroullec, Florence Doléac, Christian Ghion, de Belg Nicolas Bovesse en Mathieu Lehanneur, een van de meest innovatieve ontwerpers van Frankrijk, met wie hij de Liliane Bettencourt-prijs voor vakmanschap in de wacht sleepte.
Claude Aïello
Op enkele tientallen meters van het Keramiekmuseum van Vallauris, in de Rue Hoche, ligt een klein, nauwelijks zichtbaar atelier: dat van Claude Aïello. De stad staat bekend om haar historische keramiekindustrie en de stukken die Pablo Picasso in het atelier Madoura heeft gemaakt.
In 1998 wilde een publiek initiatief (Deux designers à Vallauris) ambachtslieden en ontwerpers samenbrengen om deze lokale traditie, die op het punt stond te verdwijnen, nieuw leven in te blazen. In de loop van enkele edities hebben ontwerpers François Bauchet, Ronan Bouroullec, Pierre Charpin, Olivier Gagnère, Patrick Jouin, Jasper Morrison, Radi Designers, Frédéric Ruyant, Martin Szekely en Roger Talon de lokale pottenbakkerstraditie afwisselend herontdekt en gerevolutioneerd.
Van de weinige ambachtslieden die bij dit project betrokken waren, heeft alleen Claude Aïello deze vorm van samenwerking omgezet in een volwaardig beroep op zich. Door mond-tot-mondreclame en zonder enige andere vorm van reclame wordt Claude Aïello nu erkend als een vooraanstaand figuur in het draaien van designobjecten en sculpturale stukken.
In 1964 was Calogero Aïello (bekend als Claude) 13 jaar oud toen hij met zijn ouders en zes broers en zussen in Vallauris aankwam. Zijn vader, afkomstig uit een lange lijn van pottenbakkers, was gevlucht voor de crisis in de gebruiksceramiekindustrie die het dorp Patti Marina (in de provincie Messina, Italië) had getroffen. Op 14-jarige leeftijd werd Claude Aïello als leerling aangenomen in een plaatselijk atelier. Vanaf dat moment was zijn lot onlosmakelijk verbonden met dat van de traditionele keramiek van Vallauris. Tegen 1998 zou het ook verweven raken met dat van het Franse design. Zijn uitzonderlijk vakmanschap, perfectionisme, onwankelbare vastberadenheid en gastvrijheid trokken enkele van de toonaangevende namen en rijzende sterren uit de discipline naar zijn atelier. Door in 2010 de Grand Prix in de categorie ‘design’ op de Biënnale van Vallauris te winnen en vervolgens de Liliane Bettencourt-prijs voor ‘intelligentie van de hand’ in de categorie ‘dialogen’ (beide samen met Mathieu Lehanneur voor ‘L’Âge du Monde’), heeft hij nu ieders aandacht getrokken. In vijftien jaar tijd is Claude Aïello een legende geworden in de samensmelting van design en keramiek.
